Γ.Δ

"Πασχαλινό"

Ποιητές όλοι
φαντασμαγορικά
σκάνε λέξεις
σαν πυροτέχνημα Λαμπρής
Και εσείς οι φτωχοί
σαν τα καμένα δέντρα στον Γολγοθα
Εσείς που κεραυνός Ιούδας σας διάλεξε να σας φιλήσει
καίγοντας σας.
Και εμείς οι έρημες φλόγες στα κεριά σας
να προσπαθούμε να φωτίσουμε το σκοτάδι
των φωτεινών λέξεων σας.
Μη ξέροντας την δύναμη
της πυρκαγιάς μας.
Προσδοκούμε
ανάσταση ποιητών.

Γ.Δ

Ταραγμένα χωράφια

Οργωμένες θαλασσες.

Γραμμές. 

Ανθισμένα μνήματα 

Δακρύων άπατες λίμνες.

Μα τι μυστήριες εικόνες 

που τα συναισθήματα

έχουν

όταν τα μάτια κλείνω 

και μας βλέπω.     Γ. Αργυρός. 

Πιστέψτε με, θα πουλούσα και την ψυχή μου στον διάβολο
Μα πόσο κοστίζει δεν ξέρω
Θα την ρωτήσω όταν την βρω
Πιστέψτε  με.           Γ. Αργυρός

Νικητής είναι όποιος δεν τα παρατά

Δες  τα χελιδόνια πως λαχταρούν

τα καλοκαίρια μας.

 Γ. Αργυρός  

Γόρης Αργυρός

Είχες την γη σου
και γω τον ουρανό μας.
Από μακρυά φάνταζε, το άγγιγμα μας.
Μα σαν φτάναμε, ίδια η απόσταση.
Εσύ γύριζες αδιάκοπα, εγώ σε άγγιζα
και από μακρυά πόσο  κοντά φαινόταν .

Γόρης Αργυρός

Γόρης Αργυρός

α-Μερική μου

Έφυγες
σαν άλλη Γερτρούδη Μπελ
μα αντίθετα
προς την χώρα του Κολόμβου
και ξέχασες
πως πατρίδα σου
είμαι εγώ.

Γόρης Αργυρός

Κακά τα ψέμματα η απόσταση δυο προσκέφαλων ...μετρά τον έρωτα... 
και..το άγγιγμα τους τον ορίζει.
Γ.Δαλλης