Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011


                                          

Δεν ήταν απαισιόδοξο τραγουδάκι
ίσως να σου το'χω πει
κι άλλη μια φορά
μ'άμα με πρόσεχες
κι εσύ λιγάκι
ίσως θα σου το ψιθύριζα
πιο μπροστά.

Δεν ήταν απαισιόδοξο τραγουδάκι
στα λερωμένα σεντόνια
η μπουκάλα κι εσύ
κι αν νιώθω τώρα
κουρντιστό παιχνιδάκι
να μην ξεχνάς τα παζάρια
που'χουν προηγηθεί.

Δεν ήταν απαισιόδοξο τραγουδάκι
νυχτερινή καντάδα
σ΄'εναν με περίσσια ζωή
στα μάτια σου λοιπόν αυτά
μικρό γυφτάκι
είδα ότι ήμουν μια μεγάλη
συνεχής αναβολή.

Δεν ήταν απαισιόδοξο τραγουδάκι
το πώς κατάντησε
τώρα ούτε είχα φανταστεί
τάχα να είναι η δικιά μου ανάγκη
ζαλάδα πρόστυχη
να τρέχω μέσα στη βροχή.

Μ'ένα χορό που δεν αντέχεις
να με βλέπεις φεύγω
σ΄'ενα σταθμό που χρόνια
τη ζωή μου περιμένω...




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου