Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011


                                          

Δεν ήταν απαισιόδοξο τραγουδάκι
ίσως να σου το'χω πει
κι άλλη μια φορά
μ'άμα με πρόσεχες
κι εσύ λιγάκι
ίσως θα σου το ψιθύριζα
πιο μπροστά.

Δεν ήταν απαισιόδοξο τραγουδάκι
στα λερωμένα σεντόνια
η μπουκάλα κι εσύ
κι αν νιώθω τώρα
κουρντιστό παιχνιδάκι
να μην ξεχνάς τα παζάρια
που'χουν προηγηθεί.

Δεν ήταν απαισιόδοξο τραγουδάκι
νυχτερινή καντάδα
σ΄'εναν με περίσσια ζωή
στα μάτια σου λοιπόν αυτά
μικρό γυφτάκι
είδα ότι ήμουν μια μεγάλη
συνεχής αναβολή.

Δεν ήταν απαισιόδοξο τραγουδάκι
το πώς κατάντησε
τώρα ούτε είχα φανταστεί
τάχα να είναι η δικιά μου ανάγκη
ζαλάδα πρόστυχη
να τρέχω μέσα στη βροχή.

Μ'ένα χορό που δεν αντέχεις
να με βλέπεις φεύγω
σ΄'ενα σταθμό που χρόνια
τη ζωή μου περιμένω...




Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Μη γυμνώνετε τα είδωλα
(τα είδωλα είναι γυμνά)
Γυμνώστε καλύτερα τους θεούς
... Ντύστε τους ανθρώπους!
Περιθάλψτε τα όνειρα
- τα καημένα τα όνειρα -
που τριγυρνάν ξυπόλυτα
ζητιανεύοντας λίγη σάρκα.
Χαμηλώστε τα αγάλματα!
Στην ανάγκη γκρεμίστε τα!
Τα μεγάλα αγάλματα
μικραίνουν τους ανθρώπους
Τα κρύα μάρμαρα
παγώνουν τους ζεστούς ανθρώπους.
Κι οι άψογοι στρατηγοί
σκοτώσανε τους ζωντανούς μας.
Μην κάνετε λοιπόν αγάλματα.
Ούτε και για παιχνίδια παιδικά
Γιατί κάποτε τα σπασμένα στρατιωτάκια
(που σήμερα γεμίζουν τους σκουπιδότοπους)
Αύριο θα γεμίζουν τα νεκροταφεία.
Μ.ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Η φουρτούνα είχε περάσει, βρέθηκε έξω από το νερό, ακούμπησε σε μια πέτρα , σπασμένος ,σχεδόν πνιγμένος..... εκεί βαθειά είχε αφήσει τα κομμάτια που από επανω του έλειπαν .... ήταν γυμνός κάτω από τον ουρανό που τον χάιδευε γυμνός και από τον αέρα που από μέσα του περνούσε.
Αυτό ήταν .....σκέφτηκε όλα τελείωσαν,  ποτέ πια δεν θα είναι  η πύλη που  αφήνει το φως να περνά. Ποτέ δεν θα είναι η ασπίδα στις βοές και στις σκόνες ,ούτε και μέρος του οικοδομήματος .... Ποτέ δεν θα......  Μα για στάσου......... είμαι όρθιος .....σκέφτηκε και άπλωσε το κορμί στο κρύο χειμωνιάτικο αεράκι....  φώναξε με όλη του την ψυχή ......ΕΙΜΑΙ ΟΡΘΙΟΣ... ΘΑ ΑΝΤΕΞΩ .
You must leave now, take what you need, you think will last
But whatever you wish to keep, you better grab it fast
Yonder stands your orphan with his gun
Crying like a fire in the sun
Look out the saints are comin’ through
And it’s all over now, Baby Blue
The highway is for gamblers, better use your sense
Take what you have gathered from coincidence
The empty-handed painter from your streets
Is drawing crazy patterns on your sheets
This sky, too, is folding under you
And it’s all over now, Baby Blue
All your seasick sailors, they are rowing home
All your reindeer armies, are all going home
The lover who just walked out your door
Has taken all his blankets from the floor
The carpet, too, is moving under you
And it’s all over now, Baby Blue
Leave your stepping stones behind, something calls for you
Forget the dead you’ve left, they will not follow you
The vagabond who’s rapping at your door
Is standing in the clothes that you once wore
Strike another match, go start anew
And it’s all over now, Baby Blue